عنوان: سيستم مختصات و مقياص زماني در زمین شناسی

فرمت فایل: word

تعداد صفحات: 20

توضیحات

ارتفاع و قوس افقي: ارتفاع نسبت به افق و زاويه اي از افق بطرف جسم است . ارتفاع يک جسم در افق 0 و در راستاي بالا سرمان 90 است. نقطهي مستقيم با لا سر ما در( ارتفاع 90درجه) سمت الراس ناميده مي شود و يک خط از شمال تا جنوب از ميان تحت الراس کشيده شده است، نصف النهار مکاني ناميده مي شود. قوس افقي زاويه اي که در حوالي افق شمالي به سمت شرق است. وقتي يک جسم درشمال قرار دارد قوس افقي آن 0 و وقتي که آن جسم در غرب قرار مي گيرد قوس افقي 270 درجه دارد. ارتفاع و قوس افقي يک جسم خصوصياتي هستند که به مکان و زمان مشاهده وابسته اند. بعد و ميل: ميل (که به صورت RA نماد گذاري شده است) معادل عرض جغرافيايي زمين است و با زاويه شمال و جنوب دستگاه مختصات استوايي اندازه گيري مي شود (يک خط فرضي در آسمان مستقيم بالاي استواي زميني ) . دستگاه مختصات استوانه اي در 0 واقع شده است وقتي که در قطب شمال آسماني است ( به معني اينکه توسعه محور چرخشي زمين است ) در 90 قرار دارد . ميل براي جسم هايي که در نيم کره ي جنوبي آسماقرار دارند منفي است و در قطب جنوب آسمان برابر 90 است

بعد ( که با RA نمايش داده مي شود ) قابل قياس با طول جغرافيايي است . بيضي صفحه اي است در سيستم خورشيدي يارامصي که خورشيد در آسمان ادامه مي دهد . زيرا محور زمين کج است و بيضي و مختصات استوايي سماوي در جاي يک مي نشيند اما از دو محل عبور مي کند که اعتدالين ناميده مي شوند . يکي از اين مکان ها اعتدال بهاري است که به عنوان نقطه صفر بعد استفاده مي شود . بعد توسه ساعت دقيقه و ثانيه به سمت شرق از اعتدال بهاري اندازه گيري مي شود . 24 ساعت بعد در آسمان وجود دارد همه آنها مي توانند در طول 24 ساعت از روزهاي زميني ديده بشوند.

هر ساعت در زمين بعد نصف النهاري را بوسيله ي فقط کمتر از يک ساعت تغيير مي دهد .