نظريه هاي كنوني مديريت دانش، چرخه تكوين، ارتقا و پياده سازي دانش را پيش فرض قرار داده اند كه منوط به تغيير دانش ضمني يا كاربردي به دانش صريح يا استدلالي مي باشد. سازمان امروزي، بخاطر اينكه بواسطه روش هاي مكاني گوناگون، و با افزايش اهميت كار حرفه‌اي شناخته مي شود، در نتيجه آميزه پيچيده اي از دانش وضع شده مي باشد و ريشه در فرايند دارد. توانمندسازی سازمان‌ها در جذب، اشتراك و كاربرد دانش وضعي موجود، بعنوان بخش اصلي رقابت در نظام اقتصادي دانش تلقي مي گردد. اين تحقيق بر فعاليت هاي دانش گوناگون اساتيد دانشگاه تمركز دارد تا ميزان تاثير سيستم هاي اطلاعاتي بر فعاليت ها و اينكه چگونه فعاليت ها به ايجاد ارزش و مديريت دانش كمك مي نمايند، مشخص شود. نتايج اين بررسي بر وجود گونه معيني از رفتارهاي دانش اشاره مي كنند كه مديريت دانش را تسهيل مي نمايند.

1.مقدمه و هدف تحقيق

در سياست و تحقيق اخير آموزش و پرورش، تاكيد فزاينده اي بر "ايجاد ظرفيت"، جهت گيري به سمت سازماندهي آموزشي وجود دارد كه يادگيري را بعنوان ابزاري براي تغيير سازماني و اصلاح بازده هاي آموزشي به رسميت شناخته، هماهنگ نموده و بكار مي بندد. آموزگاران به "متخصصان يادگيري" تبديل شده اند، و نه تنها مسئول سازمان دادن به يادگيري ديگران مي باشند بلكه مسئوليت تضمين يادگيري تكويني آنها و كاربردهاي آن در شرايط كاري محلي را دارند. اين تاكيد بر ايجاد ظرفيت براي خلق و حفظ يادگيري دائمي، علاقه ي چشمگيري به دانش مقدماتي آموزگاران و شرايطي را برانگيخته است كه از شكل گيري سازمان هاي ظرفيت آفرين در زمينه ي آموزش حمايت مي نمايند.