ظاهراً حضور این نوع انسانها در محیط کار و زندگی ما اجتناب ناپذیر است. اما سوال دیگری که مطرح می‌شود این است که با این انسانها چه باید کرد؟ آنچه در اینجا می‌خوانید خلاصه‌ای از راهکارهایی است که در منابع مختلف از جمله فوربس،کارآفرین (Entrepreneur) وPsychcentralوIncو سایر ناشران معتبر محتوا ارائه شده است.

برای آنها تا حد امکان حد و مرز و حدود تعریف کنید. انسانهای سمی، ذهن و روح و جسم ما را مصرف می‌کنند! آنها آنقدر دیدگاه تلخ خودشان را تکرار می‌کنند تا مطمئن شوند که ما گرفتار تلخی زندگی و نگاه آنها شده‌ایم. آنها به دنبال پاسخ سوالاتی که مطرح می‌کنند یا راهکار مشکلاتی که مطرح می‌کنند نیستند. سوالات و مشکلات، بخشی از هویت و زندگی آنهاست. مرز بین «شنیدن حرف دیگران و احترام به آنها» و «گوش دادن به هر حرفی و بی احترامی به خود» مرز باریکی است. بسیار پیش می‌آید که ما ناآگاهانه از این مرز باریک فرار می‌کنیم. گاهی اوقات در این موارد حفظ فاصله – تا حدی که شرایط کار و زندگی اجازه می‌دهد – می‌تواند مفید باشد.

از آنها نخواهید که تغییر کنند. حتی در دل خود هم چنین انتظاری نداشته باشید. وقتی انتظار داریم که انسانهای دیگر تغییر کنند، وضعیت و رفتار فعلی آنها برای ما آزاردهنده‌تر می‌شود. ضمن اینکه ممکن است رفتارهایی انجام دهیم که مقاومت در آنها بیشتر هم بشود و رفتارهای مسموم‌کننده‌تری را بروز دهند. البته ممکن است نظر خودتان را به آنها بگویید. اما همان لحظه هم فرض کنید که این نظر جدی گرفته نخواهد شد. به هر حال خوب است به خاطر داشته باشیم که:

خودتان در اولویت هستید. اینکه ما وظیفه داریم به حال خوب انسانهای دیگر فکر کنیم، بدیهی و غیر قابل انکار است. اما به خاطر داشته باشیم که حال خوب خودمانمهم‌ترین اولویت است. شنیدن حرف افراد سمی، پاسخ دادن به همه‌ی تماس‌ها و حرفها و پیامهای آنها، اعلام نکردن اینکه آنها از حد و مرز خود خارج و وارد حریم شخصی ما شده‌اند، مراقبت از حال دیگران و احترام به آنان نیست. نوعی خودکشی و مستهلک کردن عمدی خودمان است. اشتباهی که نمی‌توانیم تبعاتش را به گردن دیگران بیندازیم و اگر زندگی ما را تلخ کند، مسئول قطعی آن خودمان هستیم.

حفظ هر رابطه‌ای به هر قیمت، کاری منطقی نیست. حفظ یک رابطه و ادامه دادن آن، همیشه خارج از اختیار ما نیست. ممکن است در محیط کار، مجبور باشیم به خاطر رعایت اصول محیط کار و حفظ خروجی سازمان، رابطه‌ی خود را با برخی از انسانهای سمی – لااقل به صورت سطحی – حفظ کنیم. اما لااقل می‌توانیم مانع حضور بسیاری از انسانهای سمی در زندگی شخصی خود بشویم. به خاطر داشته باشیم که حفظ یک رابطه و ادامه دادن آن، یک تصمیم است. اتخاذ هر تصمیمی هم، سود و هزینه‌های خود را دارد. اگر به این باور برسید که سود حفظ رابطه بیشتر از هزینه‌های آن است، احتمالاً آن رابطه کمتر شما را مستهلک خواهد کرد. اما اگر می‌بینید که هزینه‌های حفظ رابطه بیشتر از سود آن است، به خاطر داشته باشید که ممکن است مسئول ادامه‌ی این شرایط مسموم شماباشید!

اینکه دیگران چرا به انسانهای سمی تبدیل شده‌اند، به ما ربطی ندارد! قضاوت کردن در مورد ریشه‌‌ی رفتار دیگران، یکی از تفریحات زندگی ما انسانهاست. اما این تحلیل‌ها برای ما منفعتی ندارند (مگر اینکه روانکاو یا روانشناس باشیم و برای فکر کردن به این مسائل، پول بگیریم!). تحلیل‌های ما عموماً دقیق و درست نیستند. ضمن اینکه عموماً خارج از کنترل ما هستند. تنها زمانی به ریشه‌ی رفتار انسانهای سمی فکر کنید که معتقد هستید خودتان هم در شکل گرفتن رفتار و منش مسموم کننده‌ی آنها سهم دارید. اگر حاضر نیستید چنین سهمی را بپذیرید، فکر کردن به این سوال، خود یک رفتار مسموم کننده است!

نقاط حساس خود را بشناسید. همه‌ی ما نقطه‌های حساس متعدد داریم. ممکن است شما از صفت «بی مسئولیت بودن» نفرت داشته باشید و دوست سمی شما هر بار با گفتن این جمله که «تو در برابر من مسئول هستی» شما را وادر کند که از شیشه‌ی حرفهای مسموم او بنوشید. شاید لازم باشد بپذیرید که «اینکه من انسان مسئولی هستم یا نیستم، با قضاوت فرد دیگری تغییر نمی‌کند» یا اینکه آیا اساساً مهم است که او در مورد من چه قضاوتی دارد؟ همه‌ی ما نقاط حساس داریم و بعید است که بتوانیم آنها را به صورت کامل حذف کنیم. اما شناختن آنها و ریشه یابی آنها و تلاش برای مدیریت آنها، می‌تواند کیفیت زندگی ما را بهتر کرده و ریسمان کنترل زندگی ما را از دستان دیگران خارج کند.

دوش آب سرد یا دوش آب گرم؟ این سوالی است که معمولاً به صورت روزمره به آن فکر نمی‌کنیم. بعضی‌ از ما عادت داریم که به زیر دوش آب سرد برویم و بعضی دیگر از احساس لختی خاصی که زیر دوش آب گرم تجربه می‌کنیم لذت می‌بریم. البته بسیاری از ما به صورت غریزی احساس می‌کنیم که دوش آب سرد می‌تواند تنش‌ و استرس ما را کم کند. شاید به همین دلیل است که به محض دیدن دوستی که عصبی یا خسته است، اکثر ما دوش آب سرد را برای او تجویز می‌کنیم.

در این زمینه سالهاست بحث‌ها و توصیه‌های فراوانی انجام شده است. اما اهمیت این مسئله به عنوان عادت ساده‌ای که می‌تواند تاثیر قابل توجهی روی کیفیت زندگی و سلامت ما داشته باشد به حدی بالا رفت که سال گذشته، موسسه ملی سلامت آمریکا در یک گزارش دقیق و کامل، به بررسی شیوه‌های مختلف هیدروتراپی و از جمله دوش گرفتن و همچنین دوش گرفتن با آب سرد پرداخت.

آنچه در ادامه در مورد فواید و خواص دوش آب سرد می‌بینید منابع مختلفی گردآوری و پس از مشاهده توافق بر روی این موارد، آنها را ارائه کرده است (منبع اول،منبع دوم،منبع سوم،منبع چهارم).

قبل از توضیحات بیشتر در این زمینه لازم به تاکید است که آنچه در ادامه می‌آید ارتباطی با انواع عملیات آکروباتیک پریدن ناگهانی در استخر آب سرد یا تجربه متوالی سونای گرم و دوش آب سرد ندارد و عمده‌ی تحقیقاتی که در این متن به آنها ارجاع داده شده است با مطالعه بر روی کسانی که بین دو تا چهار هفته به صورت روزانه از دوش آب سرد (با دمای ۱۰ تا ۱۵ درجه سانتی‌گراد) استفاده می‌کرده‌اند انجام شده است.

تحقیقات زیادی در مورد فواید و خواص دوش آب سرد انجام شده و تقریباً همه آنها تاکید دارند که این شیوه اگر به شکل متعادل و منظم مورد استفاده قرار بگیرد می‌تواند اثرات مثبت زیادی داشته باشد.

در واقع همه ماجرا از همان جایی آغاز می‌شود که بدن به محض قرار گرفتن زیر دوش آب سرد به صورت لحظه‌ای دچار استرس می‌شود و سیستم دفاعی بدن می‌کوشد به مقابله با این وضعیت بپردازد.

(به اثرات تسکینی در ادبیات تخصصیAnalgesic Effect گفته می‌شود).

دوش آب سرد به علتی که به بدن شوک وارد می‌کند مکانیزم ستیز یا گریز (Fight-or-Flight) را که مربوط به شرایط تهدید است، فعال می‌کند و طبیعتاً بدن هم پاسخ‌های مربوط به همین شرایط را (افزایش انرژی و قدرت و درواقع ترشح آدرنالین) بروز می‌دهد. به همین دلیل تحقیقات نشان داده است که دوش آب سرد می‌تواند راهکاری مناسب برای مواجه با سندرم خستگی مزمن (CFS) یا Chronic Fatigue Syndrome باشد.

همچنین دوش آب سرد باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود و حتی بر روی تعداد گلبول‌های سفید خون هم تاثیر مثبت دارد.

یکی از اثرات قطعی و اثبات شده دوش آب سرد، مقابله آن با افسردگی است.

شاید برای شما جالب باشد که شیوه‌های خاص دوش گرفتن با آب سرد به این صورت که حدود پنج دقیقه با آب بیست درجه دوش گرفته شده و سپس دمای آب برای مدت دو دقیقه به سه درجه کاهش یابد (که به آن Adapted Cold Shower گفته می‌شود) می‌تواند به عنوان جایگزینی بسیار سالم‌تر برای الکتروشوک که در مورد بیماری‌های شدید روانی مورد استفاده قرار می‌گیرد، به کار گرفته شود.

تقریباً همه منابع در مورد اثرات بسیار مثبت دوش آب سرد بر روی سیستم تنفس و گردش خون صحبت کرده‌اند. اگر چه گروه متمم نتوانست تحقیق مشخصی را در این زمینه پیدا کند. البته شاید دلیل این مسئله شفاف بودن کامل مکانیزم این تاثیر است:

برخورد‌ آب سرد با پوست که تحت عنوان شوک سرد شناخته می‌شود بلافاصله به سریع‌تر شدن تنفس و ضربان قلب منجر می‌شود. در این شرایط بدن اکسیژن بیشتری جذب می‌کند و همچنین رگ‌ها تا حدی دچار انقباض می‌شوند. بدن تلاش می‌کند با ارسال خون با اندام‌های حیاتی، آنها را گرم نگه دارد و برآیند تمام این فرایند فعال‌تر شدن سیستم تنفس و گردش خون است.