عنوان: بیماری میاستینی گراویس

فرمت فایل: word

تعداد صفحات: 16

توضیحات

این بیماری یکی از اختلالات خودایمنی بوده که بر محل اتصال عصب به عضله تأثیر می گذارد .این اختلال در زنان بیشتر از مردان اتفاق می افتد .در زنان بیشتر در سن (40-20) سال و در مردان بیشتر در سن (70-60) سال .سن درگیری در زنان نسبت به مردان پایین تر است .این بیماری دارای موارد فامیلی نیز می باشد و ارتباطی بین این بیماری و انواعی از HLA می باشد.

پاتولوژی

به طور طبیعی یک ایمپالس شیمیایی سبب تسریع آزادسازی استیل کولین از وزیکول- های پایانه عصب در محل اتصال عصب به عضله می گردد که انقباض بی وقفه و مستمر عضله مستلزم اتصال مداوم استیل کولین به ناحیه گیرنده ها می باشد که در میاستینی گراویس آنتی بادی ها بسوی گیرنده های استیل کولین هدایت شده و انتقال ایمپالس ها را در محل اتصال عصب به عضله مختل می کند .به این ترتیب ضعف و خستگی بیش از حد به وجود می آید که با تداوم فعالیت ضعف عضلات تشدید می شود .

آنتی بادی ها در 80% تا 90% افراد مبتلا به میاستینی گراویس وجود دارند که 80% افراد دچار میاستینی گراویس نیز دارای هایپرپلازی تیموس یا تومورهای تیموس می باشند .

اعتقاد بر این است که غده تیموس محل تولید این آنتی بادی ها می باشد و همچنین در بیمارانی که از نظر وجود آنتی بادی منفی هستند آنتی بادی ها حمله کننده تنها بخشی از ناحیه گیرنده ها را مورد هجوم قرار داده اند نه کل کمپلکس را .