عنوان: خواص و كاربردهاي PVC

فرمت فایل: word

تعداد صفحات: 25

توضیحات

به نظر مي رسد بومن نخستين كشي بدول پلي وينيل كلريدرا در سال 1872 توليد و تكزارش كزو، براساس گزارش بومن وقتي وينيل كلريه در معرض نور خورشيد قرار مي گيرد جامعه سفيد رنگي به دست مي آيد كه گراني ويژه‌ي آن 1.4D6 است و تا 13De نيز تجزيه نمي شود. در سال 1929 پليمر شدي گرمايي وينيل كلريه كه با پروكسيد آغاز شده بدو، توسط و يك هازرگزارش شد و در سالهاي 1937 – 1939 توليد انبوه آن صورت گرفت.

هر چند كه وينيل كلر يد گازي با نقطه جوش 1400 است، اما در سال هاي 40 تا cْ 60 فشار اضافي آن در ظروف آيينه‌ي شده مشكلي ايجاد نمي كند. با وجود اين هنگام كار وريك سيستم ثبت بايد به وقت عمل كرد. توليد تجاري پلي وينيل كريه (PVC) و كد پليمرهاي آن بازنگري شده و مهم عمده‌ي رزين هاي PVC حدود 20%) در ايالات متحده‌ي آمريكا با روش پليمر رمي تعليفي، حدود 20% با روش هاي امولسيوني و تنها مقدار كمي از پليمرهاي ويژه در محلول ساخته مي شوند.

اندازه‌ي امولسيوني و تنها مقدار كمي از پليمرهاي ويژه در محلول ساخته مي شوند.

اندازه‌ي ذرات رزين هاي تعليقي در مقايسه با نوع امولسيوني بزرگتر است (50 تا 500 ميگروي در مقياسه با D.1 تا 1.D ميكروي) و معمولا به گونه اي طراحي مي شود تا سطحي متخلخل و كنگره اي داشته باشند در نتيجه ميزان جذب نرم كننده بر روي آنها براي تشكيل مخلوط هاي خشك در عمليات متفاوت روزي راني و نورد كاري افزايش مي يابد يا برعكس ذرات رزين امولسيون معمولا كره هاي سختي هستند كه سطح آنها دست كم داراي قسمتي از امولسيون كننده‌ي موجود و در فرآيند پليمر شدي است. چنين رزين ها يي را مي توان در نرم كننده ها پخش كرد و شل هاي پلاستيكي يا خميرهايي بدست آوردة سپس با گرم كردن آنها تركيب رزين – نرم كننده حالت ژل پيدا كرده و شرايط نهايي خود را به دست مي آورد.

فهرست مطالب

• پليمر شمش امولسيني وينيل كلريد
• تهيه پلي ويتيل كلريد تيلورپذير
• سنتزپليمر از منومر وينيل كلريد
• انواع پلي وينيل كلريد
• محصولات ديگر
• الياف كلروار
• PVC بلورين
• كوپلمرهاي پيوندي PVC
• كوپليمرهاي وينيل – كلريد پروپيلن
• كاربردها
• نكات ايمني
• مراجع و منابع