عنوان مقاله: تزیینات معماری مساجد ایران

قالب بندی: word

شرح مختصر:

در معماري تزئيني، هر نقش وراي ارزش صوري خود، داراي ارزشي برگرفته از فرهنگ و بيان گر عقيده و آرمان تداوم يافته مردم جامعه در نسل ها بود. آرايه هاي معماري از سويي ذهن بيننده را به زيبايي صوري و ظاهري نقش ها و نوع كاربري فضاهاي بنايي كه نقش و نگارها بر ديوارهاي آن نشسته، فرا مي خواندند و از سوي ديگر ديدگاه بيننده را به قلمرو و راز و رمزهاي فرهنگي و ديني پوشيده در مفاهيم نقش ها مي گشودند.

فرهنگ و هنر معماري سنتي در ايران، صورتي شفاهي داشته و از راه تعليم حضوري و تقليد، انتقال مي يافته است حافظان و ناقلان فرهنگ و هنر معماري، گروهي هنرمند برخاسته از ميان توده مردم كم سواد يا بي سواد بودند كه بيرون از عرصه آموزش هاي کلاسیک و با بهره گيري از تجربيات و استعداد و ذوق هنري شخصي و ايمان و اعتقاد ديني استوار خود، مجموعه آثاري درخشان و پايدار در تاريخ فرهنگ معماري ايران اسلامي پديد آوردند.

اين گروه معماران هنرمند در نقش پردازي و آذين بندي بناها، هم به جنبه زيبا شناختي نقش ها و هم به جنبه فرهنگي آن ها نظر داشتند و در كار هنري خود سليقه شخصي و الهاماتي را كه مخالف با روند عمومي باورهاي فرهنگي مردم بود، دخالت نمي دادند و به پاس و حرمت پيشگامان معماري و سنت هاي فرهنگي، كارهاي پيشينيان را تقليد مي كردند و حتي المقدور از حوزه كار و انديشه آنان پا فراتر نمي گذاشتند.

این مقاله بر اساس روش تاریخی و تحلیل محتوای آثار انجام گرفته و به نتایج زیر دست یافته است ؛در تک تک اجزای نقوش تزیینی مساجد ایران،آرمان گرایی که بر گرفته از همان خصوصیت وحدت کل و کثرت اجزاست،حاکم بوده است و چلیپا به علت جاذبه و گیرایی و نیز به علت تقدس و احترامی که مردم و بخصوص هنرمندان و معماران سنتی ایرانی مساجد، نسبت به این نماد از نظر مذهبی قایل بوده و آن را منشاء خیر و برکت و خوشبختی

میدانسته اند و همچنین به علت سنخیت این نماد با مفاهیم اسلام،کلید راهنمای این آرمان گرایی گشته است.