عنوان: مبانی نظری و پیشینه تحقیق گردشگری پایدار بر پایه بازاریابی پایدار

فرمت فایل: word

تعداد صفحات: 50

یکی از عوامل مهم و مؤثر در پویایی اقتصاد و توسعه پایدار هر کشور، گردشگری می­باشد. بررسی تاریخ سفر از سده­های گذشته مؤید آن است که انسان­ها به انگیزه­های گوناگون همچون تجارت، آموزش، زیارت و انجام امور مذهبی، ماجراجویی و نیز انجام وظایف سیاسی به سفر می­پرداخته­اند(صدر ممتاز و آقارحیمی،1389 ،517). رشد شتابان گردشگری در جهان و منافع حاصل از آن، توجه ویژه دولت­ها و برنامه­ریزان را موجب گردیده و شکل گیری شیوه­های جدید سیاست گذاری در این زمینه را به دنبال داشته­است. کشورهای پیشرفته دنیا پیش از دیگر کشورها به اهمیت گردشگری پی برده و برنامه ریزی­های گسترده­ای برای رشد همه جانبه آن انجام داده­اند. گردشگری می­تواند در بسیاری از کشورهای در حال توسعه که منابع اقتصادی چندانی ندارند، به مهم­ترین منبع اقتصادی این کشورها تبدیل گردد. به همین سبب اکثر کشورهای در حال توسعه، در زمینه توسعه گردشگری، برنامه­ریزی­های مختلفی را شروع کرده­اند. گردشگری از ابعاد مختلف، می­تواند آثار مثبت و منفی متعددی به دنبال داشته باشد؛ از جمله آثار مثبت آن می­توان به ایجاد اشتغال، افزایش فرصت­های سرمایه­گذاری، بهبود کیفیت زندگی، رشد فرهنگی، تقویت ارزش­ها و سنن محلی، توسعه زیرساخت­ها، حفاظت از سایت­های تاریخی و اکولوژیکی، توسعه مهارت­های برنامه­ریزی و نظایر آن اشاره نمود. در کنار آثار یاد شده، گردشگری اگر به خوبی مدیریت و کنترل نشود، می­تواند آثار منفی زیادی به همراه داشته باشد که از آن جمله می­توان از انواع آلودگی­ها، تهدید فرهنگ محلی، صدمات وارده بر محیط زیست، گسترش بیماری­ها، شلوغی و مصرف گرایی اشاره نمود(اسماعیل زاده و همکاران، 1390 ،120). واژه توریسم[1](گردشگر)، نخستین بار در سال 1811 در مجله­ای به نام اسپورتینگ آمده­است. از دهه 1970 مطالعات مربوط به صنعت توریسم به مفهوم امروزی خود جایگاه خاصی در میان سایر علوم دانشگاهی به وجود آورده­است و امروزه توریسم یکی از امیدبخش­ترین فعالیت­هایی است که از آن به عنوان گذرگاه توسعه یاد می­شود. گردشگری یکی از رشد یافته­ترین صنایع نیمه دوم قرن بیستم بود و اغلب به عنوان کلید یا رمز رشد اقتصادی، چه در کشورهای توسعه یافته و چه کشورهای در حال توسعه به کار رفت(ضرابی و پریخانی،1389، 38). با توجه به اهمیت صنعت گردشگری، علاوه بر عوامل فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، عوامل محیط طبیعی نیز نقش مهمی را در توسعه گردشگری و همچنین جذب گردشگر ایفا می­کنند(رنجبر و همکاران، 1389، 80). گردشگری از مهم­ترین فعالیت­های انسان معاصر است که همراه با به وجود آوردن تغییراتی شگرف در سیمای زمین، اوضاع سیاسی و اقتصادی و فرهنگی، منش و روش زندگی انسان­ها را دگرگون می­سازد. به استناد تعاریف سازمان جهانی جهانگردی، پیش­نیاز توسعه پایدار گردشگری، تلفیق و هماهنگی اهداف اقتصادی و زیست محیطی و نیز اجتماعی و فرهنگی است. این امر متضمن تأمین منافع درازمدت جامعه میزبان، گردشگران مهمان و حفاظت از منابع طبیعی و میراث فرهنگی است(کرمی دهکردی و کلانتری،1390 ، 2). گوسلینگ و همکاران (2005) بهرحال، به طور کلی گردشگری به عنوان یک صنعت بسیار مصرفی با سهم قابل توجهی از مقصد عامل در مقادیر مطلوب کمتر بهره وری سازگار با محیط زیست نسبت به متوسط جهانی مشاهده می شود(کان و هونگ بینگ ،2011 ،1974). مولیس (1998)، جینوس و انور (2000) و ریچی و جیو (1987) رویدادهای مهم و جشنواره ها در حال حاضر به طور گسترده ای با درخواست تجدیدنظر گردشگر در استراتژی های بازاریابی برجسته از ملیت های مختلف هستند( استوکز ، 2006 ، 683). چوی و همکاران (1999) و اسنپنجر و همکاران (2003) خرید یکی از فراگیرترین فعالیت های درگیراوقات فراغت توسط گردشگران است(یوکسل ،2007، 58).گردشگری عبارت است از گذران اختیاری مدتی از اوقات فراغت خویش در مکانی غیر از محل سکونت دائمی به قصد التذاذهای گردشگری. گردشگری فعالیتی چند منظوره است که در مکانی خارج از محیط عادی گردشگر انجام می­گیرد و مسافرت گردشگر بیش از یک سال طول نمی­کشد و هدف تفریح، تجارت و یا فعالیت­های دیگر است(سازمان جهانی گردشگری، 1997). بررسی­ها حاکی از آن است که گسترش دامنه مطالعه تأثیرات و پیامدهای گردشگری به دهه 1960 باز می­گردد که تأکید آن بر رشد اقتصادی به عنوان شاخص توسعه ملی بود، و براساس تولید ناخالص ملی و نرخ اشتغال و همچنین ضریب تکاثر اندازه گیری می­شد. در دهه 1970، تأثیرات گردشگری بر موضوعات و مسائل اجتماعی و فرهنگی گسترش یافت و در ادامه، با شکل گیری و بروز برخی از مشکلات همچون تبعات محیطی گردشگری، به نگرانی و دغدغه اصلی محققان گردشگری در دهه 1980 بدل گردید؛ و بدین ترتیب حرکت از تحلیل آثار رشد اقتصادی به آثار اجتماعی و اکولوژیکی تغییر یافت. این تغییر رهیافت در دهه 1990 با تحلیل تأثیرات پیشین گردشگری ادغام گردید و نوع گردشگری نیز مدنظر قرار گرفت، به طوری که حرکت از گردشگری انبوه به گردشگری پایدار در اشکال اکوتوریسم، گردشگری میراث و گردشگری جامعه محور تغییر داده شد(رضوانی و همکاران، 1390، 36).

[1]tourism

فهرست مطالب

گردشگری

انواع گردشگر و گردشگری

گردشگری پایدار.

وفاداری گردشگر

اعتماد گردشگر

رضایت گردشگر

کیفیت خدمات

بازاریابی پایدار

توسعه پایدار

اهداف توسعه ی پایدار گردشگری

تاثیرات اقتصادی

اشتغال

تاثیرات اجتماعی فرهنگی

امنیت گردشگر

تاثیرات سیاسی

بازاریابی سبز

ابزارهای بازاریابی سبز

تاثیرات زیست محیطی

بازاریابی گردشگری

پیشینه پژوهش

پژوهش­های داخلی

پژوهش­های خارجی

منابع و ماخذ