عنوان: مبانی نظری و پیشینه تحقیق گردشگری جنگ

فرمت فایل: word

تعداد صفحات: 80

واژه «توریســم¹» از دو بخش ترکیب یافته است: «تـور²» به معنای سفر، گشت، مسافرت، سیاحت و «ایسم³» پسوندی که اشاره به مکتب یا اندیشه های فلسفی، مذهبی، سیاسی، ادبی و غیره دارد. بنابراین، توریسـم یعنی مکتبـی که پایه فکری آن سیاحـت و گردشگـری است (اکسفورد،1356: 1989).

ریشه یونانی این واژه، «تورینسـت⁴» است که این کلمه از یونان به اسپانیا، سپس به فرانسه و از آنجا به انگلیس وارد شده است. در سیری تاریخـی در قرن 14 میلادی، کلمه tour به معنـای «نوبت» یا «دوره خدمت»، در قرن 15 به معنای «حرکت دورانی» و در قـرن 17 به معنای «مسافـرت کردن بـه اطراف» به کار رفت و در قرن 18 و 19 کلمات «توریسم» و «توریست⁵» از آن گرفته شد. توریسـم نه تنها در زبان های فرانسوی و انگلیسی، بلکه در اکثر زبان های زنده دنیا با اندکی اختلاف در تلفظ، معنا و مفهومی مشترک دارد.(کاظمی،1387: 15)

در فرهنگ لغات فارسی، گردشگـری چنین تعریف شده است: در اقطار عالم سفـر کردن و شناخت؛ مسافـرت برای تفـریح و سرگرمی؛ و سفـری که در آن مسـافر به مقصدی می رود و سپس به محـل سکونت خود باز می گردد (الوانی و دهدشتی،18:1373).

در فرهنگهای لغت فارسی، این عبارت در وصف گردشگـر آمده است: جهان گردنده، آنکه در اقطار عالم بسیار سفر کند، سیاح، کسی که در شهرها و کشورهای دیگر سیاحت کند، و جهان نورد.

در فرهنگ لغت معین نیز، گردشگـری به معنی در اقطار عالم سفـر کردن به منظور شناخت و آگاهی آمده است(معین،1370).

در فرهنگ وبستر، گردشگـر به کسی اطلاق می شود که برای سرگـرمی و تفریـح، یا به قصـد امـور فرهنگـی سفـر می کند (Webster,1973,1218) .

در سال 1937 کمیتـه ویـژه ای برای بررسـی پـاره ای از مسایـل صنعـت گردشگری تشکیل شد و برای مفهوم گردشگـری این تعریف را ارائه کرد:« افـرادی که در یک دوره 24 ساعته یا بیشتر به یک کشور خارجی مسافرت می کنند گردشگر خوانده می شوند».

1. Tourism

2. Tour

3. Ism

4. Tourinsth

5. Tourist

کمیته یاد شده این افراد را گردشگر و سفر آنان را حرکت گردشگرانه به شمار آورده است:

1- افرادی که برای خوش گذرانی و یا به دلایل شخصی یا درمانی به مسافرت می روند؛

2- افرادی که برای شرکت در کنفرانس ها مسافرت می کنند؛

3- افرادی که برای کارهای بازرگانی شرکت می کنند؛

4- افرادی که برای گردش دریایی می روند (پیترز،14:1969).

از نظر شاو و ویلیامز، گردشگران کسانی هستند که به سفرهای دور از خانه می روند و در این مسیر مبالغی هزینـه می کنند که منشأ کسب این درآمـدها، محل اقامتشان است، نه مقصد سفرشان.(شاو و ویلیامز،1994: 68)

در این تعریف، گردشگران در ردیف سایر مسافران قرارگرفته اند و مهم تر اینکه مصرف کننده تلقی شده اند.

چادویک نیز می گوید گردشگر کسی است که برای یک دوره 24 ساعته یا بیشتر به کشوری غیر از محل اقامت خود سفر می کند.(شاو و ویلیامز،1994: 63)

یکی دیگر از نویسنـدگان، گردشگـری را فعالیت اجتمـاعی توصیف می کند که دربرگیرنده رفتـار انسانی، استفاده از منابع، تعامل با دیگران، اقتصاد و محیط است (هولدن،3:2000). این تعریف را می توان شکلی از توسعه مفهومی این واژه در استفاده از منابع طبیعی و تعامل با محیط دانست.

مورگن روت تعریف اقتصـادی از گردشگـری را ارائه کرده است. او در این تعریف، بیشتر به نقش مصرف کنندگـی گردشگـر تکیه می کند. به عقیـده روت، گردشگــری عبـارت است از مسافـرت اشخاصـی که به طـور موقت از محـل سکونت خود دور می شوند تا نیازهـای حیاتـی، فرهنگـی و شخصی خود را به شکل مصرف کننده کالاها و خدمات اقتصادی و فرهنگی برآورده کنند (رضوانی ،32:1374).

رائول بلانشارمی گوید: توریسم یعنی مسافرت به منظور بهره برداری از مناظر زیبای کشور یا ناحیه ای که مورد بازدید قرار می گیرد (محلاتی،3:1380).

در تعریف دیگری؛ گولدنر، مک اینتاش و ریچی (1995)، گردشگری را در پیوند با اجزای اصلــی آن تعریف کرده اند؛ در تعـریف آنان گردشگـری مجمـوعه ای از پـدیـده ها و ارتباطات منشعب از روابط متقابل بین گردشگران، عرضه کنندگان کسب و کارهای مربوط گردشگری،دولت های میزبان، جوامع میزبان، دولت های مبدأ و دانشگاه ها و سازمان های غیردولتی است که در فرایند جذب، نقل و انتقال، میزبـانی و مدیریت گردشگــــران و سایر بازدیدکنندگان انجام می گیـرد.(weaver & oppermenn,1998). علاوه بر تعاریف فوق در حوزه علمی گردشگـری، تعاریف دقیـق تری ارائه شده است که به برخی از آنها اشاره می کنیم. در سال 1991، سازمان جهانی گردشگــری¹و دولت کانادا «کنفرانس بین المللی درباره مسافرت و آمارهای گردشگری» را در اتاوا تشکیل دادند که گردشگری را به شکل زیر تعریف کردند: «گردشگـــری فعالیتهای افرادی را شامل می شود (از زمان اقدام به سفــر تا بازگشت به خانه) که به محیط هایی خارج از محیط معمول زندگی خود برای مدت زمانی کمتر از یک سال متوالی سفــر و اقامت می کنند و هدف آنان تفریح و اوقات فراغت، کارهای تجاری و یا سایر اهداف می باشد.» در این تعریف منظور از محیط معمول؛ برای تمایز گردشگری از فعالیت های کاری و روزمرگی در حین مقاصدی است که در سفر برای گردشگران اتفاق می افتد.

اما در تعریف سازمان جهانی گردشگــری، گردشگر بازدید کننده ای است که بازدیدش حداقل یک شب به طول می انجامد و هدف اصلی او از بازدید در یکی از سه گروه اهداف زیر قرار می گیرد:

1- گذراندن اوقات فراغت و تعطیلات

2- مأموریت های کاری و شغلی

3- سایر اهداف گردشگری(ریاحی سامانی،1389: 12)

فهرست مطالب